ئاران بىر مېۋە يېيىشكە تۇتۇنغىنىڭىزغا، ئۇنىڭ پوستىنى ئاقلاپ يېيىشنى ئاۋارىچىلىك، ئاقلىمىغاندا تەمىگە تەسىر قىلىشىدىن ئەندىشە قىلامسىز؟ ئۇنداقتا، قايسى مېۋىلەرنى پوستلۇق، قايسى مېۋىلەرنى پوستسىز يېيىشكە بولىدۇ؟

ئاۋال مېۋىلەرنى پوستسىز يېيىش ئەھۋالىنى كۆرۈپ باقايلى. دائىملىق سەۋەبلەردىن مەسىلەن، بەك قاتتىق بولۇش، تەمى ناچار ياكى دېھقانچىلىق قالدۇرقلىرى ئۆلچەمدىن ئېشىش قاتارلىقلاردىن ئىبارەت. چۈنكى قاتتىق يېگىلى بولمايدىغان مېۋە پوستلىرى ھەقىقەتەن ئاز ئەمەس. مەسىلەن، لىجى (荔枝) ، لونگان (龙眼) قاتارلىقلارنىڭ گەرچە تۈزۈلۈشى كىچىك بولسىمۇ، بىراق تەمى ياخشى بولمىغانلىقتىن، پوستىنى بىر-بىرلەپ ئاقلاپ يېيىشىمىزگە توغرا كېلىدۇ. يەنە مەسىلەن، ئانار، تاغ قۇمۇشى، بېرتوللېتىيە مېۋىسى (百香果) قاتارلىقلارنىڭ پوستى بىر قەدەر قاتتىق، شۇڭا ئېتى بىلەن بىرگە يېيىشكە ماس كەلمەيدۇ، يەنە دۇريان دەرىخى (榴莲)، ئارتوكارپۇس دەرىخى (菠萝蜜)، نارجىل (椰子) قاتارلىقلارنىڭ قاتتىق سىرتقى قېپىنى جەزمەن ئېلىۋىتىپ، يېيشىنى كۆپ ئويلانمىسىمۇ بولىدۇ.

يەنە بەزى مېۋىلەرنىڭ سىرتقى پوستىنى پۈتۈنلەي يېيىشكە، بىۋاستە يېيىشنىڭ تەمىنى ماختاشقا ھېچكىم جۈرئەت قىلالمايدۇ. مەسىلەن، ئاپېلىسىن، چوڭ ئاپلىسېن (柚子)، ئۈزۈمسىمان چوڭ ئاپېلىسىن (葡萄柚)نى مىسالغا ئالساق، گەرچە يېڭى ئاپېلىسىن پوستىنىڭ تەركىبىدە ئوزۇقلۇق تالاسى، ئېرىشچان قەنت، مېنىرال ماددا قاتارلىق ئوزۇقلۇق تەركىبلىرى بار. بۇنىڭدىن سىرت، ئاپېلىسىن پوستى گلىكوزىدى قاتارلىقلار پايدىلىق تەركىبلەرمۇ بار. بىراق يېڭى ئاپېلىسىن پوستىنىڭ تەمى بىر قەدەر قىرتاق، شۇڭا ئىنتايىن ئاز قىسىمدىكى كىشىلەر ئاپېلىسىن يېگەندە پوستىنى قوشۇپ يېيەلەيدۇ. ئەلۋەتتە، قۇرۇتۇلغان ياكى مۇۋاپىق بىر تەرەپ قىلىنغان ئاپېلىسىن پوستىنى شورپا ياكى ئوماچقا سېلىپ قاينىتىپ، گۆش دۈملىگەندە ياكى سەي قورۇغاندا سېلىۋەتسىمۇ بولىدۇ.

ئەمدى پوستلۇق يېگىلى بولىدىغان مېۋىلەرنى كۆرۈپ باقايلى. بۇ تۈردىكى مېۋە-چېۋىلەرنىڭ پوستىنى ئىلىۋېتىش تەس، ئاددى قىلىپ ئېيتقاندا بۇ تۈردىكى مېۋىلەرنى «ئامالسىز تىپتىكى مېۋە» دەپ چۈشىنىشكە بولىدۇ. مەسىلەن، بۆلجۈرگەن،مىركا دەرىخى (杨梅)،مالىنا ( 蓝莓)، ئۈجمە مېۋىسى (桑葚)، زەيتۇن مېۋىسى (橄榄)قاتارلىقلارنى ئادەتتە پاكىز يۇيۇپ ئىستىمال قىلسا بولىدۇ.

بۇنىڭدىن باشقا، يەنە كۆپلىگەن مېۋىلەر پوستىنى ئاقلاش ۋە ئاقلىۋەتمەسلىك ئارىسىدا بولۇپ، "بىر قەدەر مۇرەككەپ تىپ"قا تەۋە. مەسىلەن، ئالما، نەشپۈت، شاپتۇل، ئالۇچا (李子)، ئۆرۈك، كۆك قارىئۆرۈك دەرىخى (青梅)، بەزى ئۈزۈملەر، كارامبولا دەرىخى (杨桃)، گۇئاۋا دەرىخى (番石榴)، سامىران دەرىخى (莲雾) قاتارلىقلار. ئالمىنى مىسالغا ئالساق، ئالمىنىڭ پوستىدا گەرچە بەلگىلىك ئوزۇقلۇق بولسىمۇ، بەزىلىرىنىڭ مىقدارى مېۋە ئېتىدىن يۇقىرى بولىدۇ. بىراق مىقدارى چەكلىك ھەمدە دېھقانچىلىق دورىسى، سانائەت مومى ئۆلچەمدىن ئېشىش ئېھتىماللىقى مەۋجۇد. بۇنىڭدىن سىرت، تەمىمۇ ئۇنچە ياخشى بولمايدۇ.

بۇ خىل مېۋىلەرنى پوستى بىلەن يېيىش كېرەكلىكى ياكى ئەمەسلىكى ئويلىنىشقا تېگىشلىك رېئال ئەھۋالغا ئايلاندى. ئەلۋەتتە، ئەڭ مۇھىمى يەنىلا كىشىنىڭ شەخسىي ئېھتىياجىغا قاراش كېرەك. مەسىلەن، سىز ئالمىنى پوستى بىلەن يېيىشكە ئامراق بولسىڭىز، يېگەن ئالمىڭىزمۇ مۇنتىزىم ئۆستۈرۈلگەن بولسا، ئۇنداقتا ئالمىنى پاكىز يۇيۇپ، پوستى بىلەن بىرگە يېىسىڭىز ھېچ گەپ يوق.

ئەمەلىيەتتە دۇنيا سەھىيە تەشكىلاتى 2015-يىلىدىكى «دۇنيا سەھىيە كۈنى»دە، جوڭگۇ ئىستېمالچىلىرىغا مېۋىنى پۈتۈنلەي ئاقلاپ يېيىش تەكلىپىنى بەرگەن. يەنى ساغلاملىق بىخەتەرلىكى ئۈچۈن، ئاقلىغىلى بولىدىغانلىكى مېۋىنىڭ پوستىنى ئاقلاپ يېيىش كېرەك.

ئاخىرىدا ئاددىي قىلىپ تۆۋەندىكى دائىم ئۇچرايدىغان پوستلۇق ۋە پوستسىز يېيىشكە بولىدىغان مېۋىلەرنى مىسالغا ئالىمىز:

1. دائىم ئۇچرايدىغان پوستلۇق يېگىلى بولىدىغان مېۋىلەر: مەسىلەن، بۆلجۈرگەن، مىركا دەرىخى (杨梅)، مالىنا، ئۈجمە مېۋىسى، گىلاس، يېڭى چىلان، دولانا، گىلاسسىمان پەمىدۇر، سېرىق ئاپېلسىن، زەيتۇن مېۋىسى، يۈ گەنزى (余甘子) قاتارلىقلار.

2. دائىم ئۇچرايدىغان پوستلۇق يېيىشكە بولمايدىغان مېۋىلەر: مەسىلەن، ئانار،شوخلا، مايمۇن شاپتۇلى، ئاپېلسىن، ئۈزۈمسىمان چوڭ ئاپېلىسىن، چوڭ ئاپېلسىن، ئاناناس، ئارتوكارپۇس دەرىخى، دۇريان دەرىخى، تاغ بامبۇكى، لونگان، سېرىق پوستلۇق مېۋە ، لىجى دەرىخى، مانگو، كۇلى بىيىسى، بانان، نارجىل (椰子)، چارتال (枇杷)، بۇتىروسپېرمۇم دەرىخى (牛油果)، ھايمانتۇس (火龙果)، قوغۇن، قوغۇنەك، تاۋۇز قاتارلىقلار.